تبلیغات
نظامی,علمی - نسل هوشمند هواپیماهای بدون سرنشین
سه شنبه 25 بهمن 1390

نسل هوشمند هواپیماهای بدون سرنشین

   نوشته شده توسط: سیدمحمد امام جمعه    نوع مطلب :نیروی هوایی جهان ،

نسل هوشمند هواپیماهای بدون سرنشین هواپیماهای بدون سرنشین که معروف به «UCAV» هستند، کارایی های بسیاری دارند. برای مثال استفاده ارتش امریکا در جنگ های خلیج فارس، افغانستان و عراق از این هواپیماها، باعث شناسایی و حمله دقیق تر به اهداف عملیاتی شد.

هواپیماهای بدون سرنشین ارتش ایالات متحده مجهز به مجموعه ای از حسگرهای مختلف بودند و توانایی پرواز بر فراز مناطق جنگی و دادن گزارش های لحظه به لحظه از صحنه های نبرد به مرکز فرماندهی و دایره مرکزی عملیات را داشتند. اما UCAVهای امروزی موانع بسیاری را بر سر راه خود دارند. به طور مثال هر دو نمونه های هواپیماهای بدون سرنشین که ارتش امریکا در افغانستان مورد استفاده قرارداد نیازمند بال های معمول هواپیماهای سرنشین دار بودند.
مدل پریدتور (Pridator) از شرکت جنرال اتمیکس، یکی از همین نمونه ها است که به 670 متر باند فرود نیازمند است و یا «گلوبال هاوک» از شرکت نورثروپ گرومن نیازمند بیش از یک کیلومتر باند برای بلند شدن و پرواز است.
هواپیماهای بدون سرنشین کنونی به یک فناوری که به آنها امکان بلند شدن و خیز عمودی و همچنین سرعت بالا در هنگام پرواز بدهد، مجهز نیستند. بیش از 180 مدل هواپیمای بدون سرنشین در سال های اخیر طراحی شده است ولی هیچ کدام ترکیبی از خصوصیاتی مانند پرش و فرود عمودی، سرعت بالا و توانایی ساکن و شناور ماندن در هوا را در خود جای نداده اند.
آنها حتی فاقد دستگاه ها و امکاناتی هستند که فقط پرواز صعودی و رو به بالا را برایشان ممکن سازد. بنابراین نیازمند بال های معمول و مورد استفاده هواپیماهای سرنشین دار برای پرواز و فرود هستند. لذا هواپیماهای بدون سرنشین کنونی نمی توانند از هر نقطه دلخواه به حرکت درآیند و کارایی ایده آل داشته باشند. آنها همچنین در کنترل فرودشان به صورت معمول و مانند یک هواپیمای معمولی سرنشین دار عاجز و حادثه ساز هستند و به طور معمول در هنگام فرود ناموفق عمل کرده و از بین می روند.
همین امر باعث بروز مشکلات و به تبع آن مخالفت هایی در استفاده از این نوع هواپیماها شده است. جالب است بدانید که طرح جدید شرکت روسی سیمیکن که (SRC Simicon Rotor Craft) نام گذاری شده است و در دو مدل MKI و MKII مراحل پایانی ساخت و تولید را طی می کند، حتی می تواند از پشت خود نیز خیز برداشته و به صورت عمودی بلند شود. SRC نسل جدیدی از هواپیماهای بدون سرنشینی را به جهانیان معرفی می کند که در آن برای تمام موانع موجود بر سر راه این هواپیما راه حل هایی اتخاذ شده است.
بدنه دایره ای شکل این هواپیماها شکلی شبیه به یک مقطع آیرو دینامیکی دارد و دارای تیغه های ملخ جمع شدنی است که با سرعت گرفتن هواپیما و به کار افتادن موتور جت آن به درون بال ها هدایت می شوند. وقتی هواپیما به کمک ملخ متحرک خود به صورت عمودی از زمین بلند می شود، موتور جتی که در زیر آن طراحی و جاسازی شده شروع به کار می کند تا آن را به جلو براند.
با به کار افتادن موتور جت، تیغه های ملخ در بال جمع می شوند. این تیغه ها می توانند وقتی که هواپیما دوباره نیازمند ساکن ماندن در هوا یا فرود باشد، باز شده و به کار گرفته شوند و موجب فرود کاملا قائم آن مانند یک بالگرد شوند.
برای جلوگیری از چرخش این هواپیما مانند یک فرفره به دور خود، پیشرانه های کناری موتور جت در جهت مخالف تیغه های ملخ اصلی می گردند و اثر کارایی آن ملخ را در به گردش درآوردن هواپیما خنثی می کنند.
رگنولداترلی یکی از طراحان و مهندسان شرکت سیمیکن عقیده دارد که ایمن ترین و آسان ترین راه برای رسیدن به سرعت بالا از سرعت کم و در یک سفر هوایی با وسیله ملخ دار، حذف ملخ ها در مقابل جریان باد است.
SRC بر پایه ساده سازی اصول و قواعد علمی پیچیده بالگرد در کنار سیستم های پیشرفته هواپیمای جت ساخته شده است. بنابراین قادر به انجام فرود عمودی و مانور فوق العاده در سرعت بالا است. یک موتور جت نیز پیشرانه حرکت این هواپیما را در سرعت بالا فراهم می کند و باعث ترکیب دو قابلیت مهم برای یک وسیله پرنده می شود.
یک بالگرد معمولی به وسیله مجموعه گردنده هایی که با ملخ مرکزی در رأس آنها در ارتباطند از زمین بلند می شود. در این هواپیمای ملخ دار پیشرفته کمپانی سیمیکن این ملخ مرکزی با وجود اهمیت آن در هدایت وسیله حذف شده است. در SRC هدایت هواپیما توسط حرکت دادن مرکز چرخش نسبت به سطح کوچک واقع در بال دایره شکل آن صورت می گیرد.
با وجود اینکه این اصول و قواعد حرکتی با مدل های معمول تفاوت های زیادی دارند ولی نتیجه یکسان دارند. قدرت بلند شدن و حرکت و مانور در تمام جهات، با این تفاوت که فناوری جدید SRC با بهره گیری از یک موتور کوچک جت، سرعت بالایی را نیز برای آن فراهم می کند.
تا به حال هیچ شرکت سازنده ای نتوانسته در ملخ مرکزی بالگردها تغییر ایجاد کند و این شرکت روسی اولین شرکتی است که این فناوری را به نام خود ثبت کرده است. طراحان این شرکت در واقع توانسته اند با حذف ملخ مرکزی از قطعه مکانیکی که بسیار آسیب پذیر است و نگه داری و تعمیر آن با مشکلات فراوانی همراه است، صرف نظر کنند.
در مقایسه با هواپیماهای بدون سرنشین امروزی که اغلب مصارف نظامی دارند، کمپانی سیمیکن به دنبال کسب جایگاه در بازار غیرنظامی است. طبق گفته طراحان، SRC می تواند برای مثال کار کنترل ساحل را در مواقعی که فجایعی چون نشت نفت از نفتکش ها به دریا اتفاق می افتد برعهده بگیرد یا مکان هایی را که توسط بالگرد قابل بررسی نیست، کنترل کند.
البته در حال حاضر طراحان SRC تاریخ دقیقی در مورد اتمام پروژه ساخت این هواپیمای بدون سرنشین که تقریباً نیم تن وزن دارد و در اندازه دایره ای به قطر 5/4 متر است و تا اواسط سال 2012 تولید آن به پایان می رسد، ذکر نکرده اند.
تاکنون پروژه SRC توسط سازمان ها و نهادهای گوناگون از جمله صندوق تجارت و صنعت و همچنین صندوق توسعه منطقه ای (واقع در اسکاندیناوی) و از همه مهم تر وزارت دفاع نروژ، پشتیبانی مالی شده و ارتش نیز تمایلات خود را برای استفاده از این هواپیمای بدون سرنشین اعلام کرده است.
تیم طراحی سه نفره این پروژه بر این باورند که سازمان های نظامی و غیرنظامی از نمونه طراحی شده آنها استقبال خواهند کرد.
کارشناسان عقیده دارند که بازار هواپیماهای بدون سرنشین نسبت به هواپیماهای سرنشین دار از مدل های غیرمعمول و طراحی های عجیب و غریب بیشتر استقبال می کند و مهم ترین دلیل هم آن است که در UCAVها امنیت بر هر چیز دیگری مقدم است.

Do you get taller when you stretch?
دوشنبه 27 شهریور 1396 08:20 ق.ظ
I love what you guys tend to be up too. Such clever work and coverage!
Keep up the great works guys I've included you guys to our blogroll.
How do you grow?
پنجشنبه 9 شهریور 1396 05:42 ب.ظ
constantly i used to read smaller articles which as
well clear their motive, and that is also happening with this article which I am reading here.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر